Pazartesi

5/6/2007

Yalınayak yürüyorum kaldırımlarında.

Soğukluğunu hissetmiyorum hissizleştim artık!

Bedenim hissetmiyor varlığını.

Saçlarım tanımıyor rüzgârlarını.

Giderken bu şehirden,

Her adımda biraz daha kanıyor kalbim.

Sonra takılıp düşüyorum bir lafına.

Ağlamaya başlıyor içimdeki küçük kız,

Üzülme diyorum unutacaksın bir gün!...

Ve kalkıyorum yerden güneş batmak üzere,

Topluyorum yere saçılan umutlarımı.

Çoğu ıslanmış, 

Birkaçı yol kenarından akan suya düşmüş.

Yetişemiyorum almaya.

Yağmur başlıyor tekrar.

Korkuyorum hayallerim ıslanır diye

Koşmaya başlıyorum sokaklarında.

Çok sis var önümü göremiyorum.

Birden kapıyor ağzımı biri,

Nefes almama izin vermiyor.

Kızamıyorum ona. 

Bu şehrin yani senin bi parçan oda.

Kurtuluyorum ellerinden,

Islak caddelerde yağmurun altında,

Koşuyorum can havliyle...

Güneş batmış.

Ve çıkıyorum şehirden.

Bir daha dönmemeye yemin ederek…

qp

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder
0 yorum yazilmistir
« Önceki - Sonraki »